Naszyjnik wykonałam z kutej miedzi, którą uformowałam w kształt słowiańskiej lunuli, jej wymiary to ok: 2cm x 1,5cm.

Zawieszona jest na ręcznie robionym, regulowanym łańcuszku z agacikami.

Lunula to noszona na szyi półksiężycowa zawieszka. Była wyjątkową ozdobą słowiańskich kobiet. Jest symbolem kobiecości w każdym wymiarze, kreatywności twórczej oraz płodności. Zapewnia opiekę Bogów i Matki Ziemi.

W medycynie chińskiej miedź wiąże się z kluczowymi meridianami.  Leczenie miedzią ma również długą tradycję w Europie. Wzmacniające i przeciwbólowe właściwości tego pierwiastka znano już w starożytności, czego potwierdzeniem jest fakt, że antyczni atleci, choć unikali krępujących ubrań, przystrajali się miedzianymi bransoletami.

W Wielkiej Brytanii na Uniwersytecie w Southampton przeprowadzono badania, które pokazały, że żywotność szczepów gronkowca złocistego na powierzchni ze stali nierdzewnej wynosi aż trzy dni, podczas gdy te same szczepy na powierzchni z miedzi giną w ciągu zaledwie 90 minut.

Miedź w czystej postaci jest słabo przyswajana przez organizm, szacuje się, że przyswajamy tylko około 30% potrzebnej nam miedzi z pożywienia.

Poprzez kontakt biżuterii ze skórą jej związki zostają wchłonięte do organizmu. Ogranicza ona wpływ pola elektromagnetycznego, które wytwarza min. komórka lub inny sprzęt elektryczny.